Samen spelen, samen delen? Een inleiding in hoogsensitiviteit.

Van tijd tot tijd raak ik soms zelf ook in de war over mijn eigen hoogsensitiviteit. Ik probeer er geen al te grote issue van te maken en kies er vaak voor om door te gaan met het alledaagse leven. Toch blijf ik me bewust van het feit dat ik hoogsensitief ben en dat mijn emoties mij vaak genoeg te veel worden, resulterend in een emotionele crisis.

Terwijl er op internet en in boeken genoeg informatie te vinden is over hoogsensitiviteit, ben ik er zelf altijd van overtuigd geweest dat ieder mens uniek is. Wat voor de meerderheid geldt, kan anders zijn voor mij. Daarnaast is het ook zo dat je zoveel informatie tot je kan nemen als je wilt, zolang je er niet mee gaat experimenteren in het echte leven, merk je geen verschil. Zo ontdek ik zelf ook elke keer weet wat hoogsensitiviteit precies met mij doet en hoe ik er mee om moet gaan.

Om er meer duidelijkheid over te scheppen, voor mezelf en natuurlijk voor anderen, wil ik eerst duidelijk uitleggen wat hoogsensitiviteit precies inhoudt.

In de psychologie wordt vaak genoeg het ABC-model gebruikt om het ontstaan van emoties uit te leggen. Vaak hebben wij mensen geen inzicht in hoe onze emoties ontstaan. Er gebeurt iets en wij lijken hier automatisch op te reageren met een bepaald gevoel. Alsof er in alle situaties in ons dagelijks leven zich automatisch een bepaald gevoel ontpopt. Toch is het zo dat hier nog iets aan vooraf gaat. Namelijk onze gedachten. In elke situatie die zich voordoet beginnen we eerst gedachten te produceren over de situatie. Aan de hand van deze gedachten beginnen we een gevoel te ervaren. Zo ervaren we negatieve gevoelens bij negatieve gedachten en positieve gevoelens wanneer we positief denken over een situatie.

Nu komt het lastige deel. Wat heel moeilijk te onderscheiden is bij hoogsensitiviteit, is wanneer gevoelens van jou zijn of niet van jou zijn. Als hoogsensitief persoon pik je allerlei emoties mee van andere mensen. Zo kan je je bijvoorbeeld helemaal top voelen, maar na een gesprek met een verdrietige vriend of vriendin in huilen uitbarsten. Je hebt dan geen idee waarom je in hemelsnaam in tranen uitbarst, terwijl je juist zo goed voelde.

Hoe ik steeds beter begin te onderscheiden wanneer gevoelens van mezelf zijn en wanneer niet, gaat als volgt. Als eens echte “over-thinker” produceren mijn hersenen enorm veel gedachten gedurende de dag. Ik kan zo onbewust volgen hoe mijn gedachten over verschillende situaties in een dag mijn gevoel beïnvloeden. Dit gaat natuurlijk het gemakkelijkst wanneer ik met weinig mensen in contact ben op een dag. De uitdaging is dan ook juist zodra ik bijvoorbeeld samen ben met iemand anders of meerdere mensen. Zo merk ik soms bijvoorbeeld tijdens het uitvoeren van een activiteit waarbij ik het heel erg naar m’n zin heb, dat zich ineens een angstig gevoel opdoet. Ik raak dan even in de war en probeer het eerst van me af te schudden. Zodra er een wolk van angst blijft hangen en ik me zo blijf voelen ga ik na of ik angstige gedachten had, nog voordat ik me zo begon te voelen. Wanneer ik meer inzicht heb in mijn gedachten en geen link zie tussen deze gedachten en het gevoel dat ik ervaar, begrijp en concludeer ik dat de emotie niet van mij is.

Zodra ik begrijp dat de emotie die vreemd en onaangenaam aanvoelt niet van mij is, probeer ik in rust de emotie van me af te laten glijden. Ik concentreer me op mijn eigen lichaam en energieveld. Ik richt me bijvoorbeeld op mijn eigen ademhaling en het fijne gevoel die ik een moment daarvoor had om zo weer te kunnen rusten in m’n eigen energieveld. Wanneer ik de mogelijkheid heb vind ik het ook fijn om me bijvoorbeeld even 5 tot 15 minuten terug te trekken. Ten slotte kies ik er soms ook voor om het gevoel dat ik ervaar bij de ander bespreekbaar te maken. Hier moet de situatie natuurlijk wel geschikt voor zijn. Dit is daarom soms een lastige maar wel heel leerzame stap, want ook het bespreekbaar maken van dingen die je voelt kunnen heel veel ophelderen en tegelijkertijd ook wel een opluchting zijn voor de ander.

Soms gaat dit natuurlijk wat gemakkelijker en soms lukt het helemaal niet. Dat maakt ook niet uit. Het is een proces van bewustwording en vooral veel experimenteren met wat voor jou het beste werkt. Je moet vooral veel geduld hebben voor jezelf en open blijven staan om jezelf te willen begrijpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s