“Ooooooooohm”…

Hoewel ik nog niet zo lang ervaring heb met mediteren, is het voor mij wel een overwinning dat ik het inmiddels al een aantal maanden heb weten vol te houden. Nog voordat ik begon leek het altijd zo iets groots en kwam het er maar niet van. Hoewel het zo eenvoudig kan zijn en je er eigenlijk niets voor nodig hebt van buitenaf, voelde het aan als de moeilijkste “taak” op mijn to-do-list om ooit te beginnen met mediteren.

Velen onder ons is het vast ook niet ontgaan hoe hip mindfulness en meditatie tegenwoordig zijn en hoe het nooit ontbreekt op de “Top-5 tips voor minder stress” lijstjes die her en der verschijnen op verschillende websites. Zo ook kwam het regelmatig terug in mijn leven en beloofde ik mezelf om er ooit eens mee te beginnen.

Hoewel ik houd van mezelf terugtrekken en helemaal alleen zijn, ben ik als een echte overdenker in hart en nieren altijd ergens toch gespannen. Er is altijd maar weinig nodig om mij weer uit mijn rust te halen en te irriteren. Er zijn dan ook best vaak dagen dat ik een gespannen energieveld over me heen voel hangen, alsof ik ieder moment uit kan vallen tegen de eerste de beste persoon die een stomme opmerking weet te maken. Hoewel ik er zo’n beetje mee heb leren leven, is het natuurlijk ook niet iets waar ik me fijn bij voel. Ik heb er tot nu toe niet echt mijn best voor gedaan, maar heb wel altijd gewild dat ik toch net wat effe minder zou stressen.

Mijn eerste pogingen die in de buurt van meditatie kwamen waren op de middelbare school waar we yoga-lessen moesten volgen. Ik weet nog dat ik bij elke diepe ademhaling een golf voelde opwellen vanuit mijn buik, die erop uit leek mij in lachen uit te laten barsten in de geheel kalme en muisstille gymzaal. Sindsdien had ik me er ook niet echt meer aan gewaagd, omdat ik dacht dat het diep ademhalen en tot rust komen enzo wel niet voor mij weggelegd zouden zijn. Dit was dan ook het eerste wat ik aangaf bij mijn eerstvolgende meditatie oefening, jaren later, tijdens mijn minor het afgelopen half jaar. Bij de vragenronde stak ik zo snel mogelijk mijn hand op om in ieder geval de rest van de klas te kunnen waarschuwen voor een slappe lach die ik wellicht zou kunnen krijgen naar aanleiding van de meditatieoefening.

Tot mijn grootste verbazing overleefde ik de oefening zonder in lachen uit te barsten. Ik weet niet waarom, maar het leek wel alsof ik doordat ik me geen zorgen meer maakte over het in lachen uit barsten (waar ik de rest namelijk al voor gewaarschuwd had), ik me veel meer kon concentreren op mijn ademhaling. Daardoor kon ik ook ontspannen en me meer begeven in de oefening. De volgende lessen daarop oefenden we met allerlei vormen van meditatie en ik kon iedere keer steeds beter ervaren hoe fijn het eigenlijk was stil te staan bij mijn fysieke ervaringen en zo heel erg terug te komen in mijn lichaam. Hoewel het me niet direct lukte om het ook thuis te doen, vond ik het wel fijn om het ervaren te kunnen hebben.

En dat is denk ik ook precies hoe het begint met meditatie. Nog voordat je kan weten hoe het voor je voelt, nog voordat je kan bepalen of het iets voor je is of niet, moet je het eerst gekund hebben. Wat althans ook heel erg lastig is, want het lukt nog lang niet de eerste keer al om echt aanwezig te zijn in het hier en nu.

Nu, een aantal maanden verder, heb ik met behulp van boeken die me leren over mindfulness en een retraite in een boeddhistisch centrum, ben ik nog elke dag aan het worstelen met het implementeren van een meditatiemoment. Sommige dagen lijkt het achtereenvolgens niet te lukken, terwijl ik nadat ik eenmaal begin het vaak dagen achter elkaar vol kan houden. Dat gaat steeds vaker automatisch, omdat ik de positieve effecten merk en ervaar en nogmaals wil ervaren. Het helpt mij om gedurende de dag veel meer aanwezig te zijn in het hier en nu, terug te komen in mijn lichaam en stil te staan bij hoe ik me voel. Het is ongelofelijk hoe zoiets tegelijkertijd zo simpel en machtig kan zijn, maar ook weerstand kan opwekken. Sommige dagen lijkt het er maar niet van te komen en dan voelt het alsof mijn geest heel hard wegrent uit dit moment en zich weer wil verstoppen onder alle stress van het dagelijks leven.

Daardoor houd ik het simpel voor mezelf. Ik waag me nog niet aan urenlange yoga of meditatie-oefeningen of allerlei rituelen eromheen. Het begint bij mij met de ervaring en consistent kunnen zijn. Zo vind ik elke dag minstens 5 minuten mediteren al heel erg knap. Ook dat maakt een duidelijk verschil. Het is goed om doelen kleiner te houden als dat ze makkelijker te behalen maakt. Een korte meditatie vind ik ook handig, omdat het makkelijker in te delen is tussen verschillende taken in. Zodra ik me een dag veel aandachtiger voel, ben ik bijvoorbeeld zelfs in staat om er 10 of 15 minuten van te maken. Je kan het met een deuntje, melodie of een lied doen of zonder enige geluid. Je kan het zo leuk maken voor jezelf als je wilt. Het gaat tenslotte om jouw ervaring en de positieve effecten die je zelf ervaart. Dat maakt het makkelijker om het vol te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s