Het lichtpunt aan het einde van tunnel.

Afgelopen donderdag vertrok ik vanuit mijn eigen woonstad met de trein richting school. Ik had een tentamen waar ik de twee dagen daarvoor goed had geleerd. Het tentamen was in de avond en in de trein trein was het druk vanwege de spits, dus ik begaf het idee om te eten in de trein, aangezien ik het nooit zo fijn vind om in drukke treinen te eten. Eenmaal onderweg bladerde ik door mijn aantekeningen om er zeker van te zijn dat ik alle belangrijke punten zou onthouden.

Nog geen kwartier onderweg voelden we in de coupé een hele takeling onder ons voorbijgaan. Het voelde voor mij in eerste instantie alsof de trein over lange houten balken reed die over de rails waren gevallen of gelegd. Ook maakte het een hard en vreemd geluid, wat mij ook weer het vermoeden gaf dat er stukken van de trein los waren geschoten. Een aantal seconden later stonden we stil en werd er omgeroepen. Vermoedelijk hadden we iets geraakt en ze gingen kijken wat het was. Ze vermoedden een persoon of een overstekend dier. Hoewel beide scenario’s vreselijk zijn, hoopten we met zijn allen dat het toch het laatste zou zijn.

De tijd tussen de omroepen werden steeds langer en hoewel er eerst nog hoop was dat het om een dier ging, werd na een uur wel duidelijk dat het toch om een persoon ging. Verbijstering. Los van het feit dat ik mijn tentamen niet meer zou gaan redden en we met zijn allen geëvacueerd zouden worden en moesten wachten op bussen of een andere lege trein, wist ik niet hoe ik me moest voelen. Het idee dat wat we hadden gevoeld tijdens de takeling en het geluid dat we hadden gehoord, het idee dat dat een mensenlichaam zou zijn geweest bracht een enorme schok in mij teweeg. Ik wist niet meer hoe ik me moest voelen en projecteerde alle acute stress op het feit dat ik mijn tentamen niet zou gaan halen. Alsof ik wilde vluchten voor het idee, dat er zojuist iemand was omgekomen, die bewust ervoor had gekozen om overreden te worden door een trein.

Terwijl ik elke dag nog denk aan het verlies van één van mijn hele lieve vrienden die dit jaar heeft besloten een einde aan zijn leven te maken, besefte ik op dat moment niet hoe erg deze gebeurtenis mij geschokt heeft. Nu twee dagen later na een beetje bijgekomen te zijn van een migraine aanval sinds donderdag, probeer ik me er bij neer te leggen dat dit inderdaad mij is overkomen. De gebeurtenis zelf is net zo vreselijk als het idee dat mensen in een laatste adem dit zien als de enige uitweg.

Hoewel ik heel goed begrijp dat ieder mens zijn ups en downs heeft en het leven soms ook echt heel erg zwaar kan zijn, vind ik het een hartverscheurend idee dat mensen soms echt geen uitweg meer kunnen zien. Ik probeer me erbij neer te leggen dat er achteraf alleen nog maar liefde gestuurd kan worden naar de zielen die zichzelf bevrijden van alle pijn van het leven, maar  ik zou ook zo graag willen dat ze het leven toch nog een laatste kans gegeven zouden hebben.

Het leven is voor ieder van ons niet altijd even leuk, maar als sommigen van ons opgeven op deze zware momenten, wie houden de achterblijvers dan nog over? Juist in deze tijd waarin liefde veel zeldzamer is geworden maar net zo hard nodig is, hebben we toch juist elkaar nodig om onze wonden te helen? We kunnen nooit weten wat zich in mensen afspeelt en wie onze liefde en steun het hardst nodig heeft. Is het het niet waard om ons liefde onvoorwaardelijk aan te bieden aan alle mensen, in de hoop dat het net dat kleine beetje licht is voor ze, dat ze nodig hebben?

Ik probeer het dan ook een plekje te geven en probeer te begrijpen hoe wij als mensen kunnen ontwaken en onze liefde en steun kunnen aanbieden aan degenen die ons het hardst nodig hebben. We verdienen het allemaal om te leven en het lichtpunt aan het einde van de tunnel te zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s